Menu

Verslagen


Het eiland Buton, Celebes.

29-08-2018

De overtocht naar Banu Banua (Noord Buton) gaat voorspoedig. Bij aankomst moeten we onze weg langs de koraalriffen vinden, maar gelukkig heeft de bevolking een paar rode boeien in het water gelegd om te laten zien waar we ongeveer heen moeten. Er staat een man op een bootje te wijzen dat we hem moeten volgen naar de anchorage en dat doen we dan ook. Hij scheurt met z’n bootje over een rif we zien plots 2.60 op de dieptemeter en we waren hem bijna gevolgd. We moeten opletten, de mensen  weten duidelijk niet al te veel van zeiljachten. Vervolgens worden we gewezen waar we moeten liggen. Voor de steiger liggen boten van de rally, maar ook lokale boten tussen de riffen. Er is maar ankerplek voor zo’n 10 boten. We gooien het anker uit daar waar het 10 meter is, maar we zijn er niet gerust op, we liggen wel erg dicht bij het rif, als de wind of stroom draait… En dat gebeurd dan ook die nacht. Zachtjes worden we tegen het rif gedrukt, Frank wordt wakker en gaat poolshoogte nemen. Eerst is het nog niet duidelijk, maar als Sandra de lamp in het water schijnt zien we dat we tegen het rif liggen. Om 2.00 uur ’s nachts gaan we verliggen. We hebben tegenwoordig een geweldige kaart ( gebaseerd op satellietopname)  op een app (Ovitalmap) waarin je heel goed de riffen  kan zien waar je langs gaat. Dus dat lukte prima ’s nachts.

foto: De riffen voor het plaatsje Banu Banua, waar we langs varen. 

We liggen bij een dorp wat gebouwd is op palen en verbonden met het land door middel van een dam. 17 augustus is dag van de proclamatie van  de Republiek Indonesië. Dat wordt groots gevierd. Het is de dag dat Soekarno (17 augustus 1945) de vrije republiek Indonesie uitriep. De dag na de tweede atoombom op Japan, 16 augustus 1945, toen Japan zich overgaf. De zeilers (zo’n 30 man) werden die morgen in de bus gebracht naar een plein waar gemarcheerd wordt door het leger en we komen net op tijd voor het hijsen van de Indonesische vlag. We zijn duidelijk eregasten en trots wordt in het Indonesisch gesproken over onze aanwezigheid. We moeten daarna met iedereen op de foto, ook met de hoogwaardigheidsbekleders. Teruggaand gaan we langs de markt en doen goede lokale inkopen. 

    

foto's; Dag van de proclamatie; markt in Banu Banua

Eind van de middag zien we heel veel boten die onzeker worden of ze bij draaien van de stroom of wind, niet net zoals wij op het rif komen te liggen en er ontstaat een heel grappig schouwspel van meerdere boten die een ander plekje zoeken maar dan soms elkaar tegen komen bij het ankeren.

We gaan de dag daarna eerst naar een zwembad, het blijkt een zoet water ‘hole’ te zijn waar je prachtig kan zwemmen. Helaas is de ijzeren trap gebroken en moeten we wat klimmen om er in en uit te komen. Na de zwempartij hebben we ’s avonds een diner. Eerst gaan een aantal mensen mee kijken naar de ceremonie rond de circumcisie van 8-10 jarige jongens en meisjes. Wat er bij de jongens gebeurd in het kader van volwassenheid is duidelijk. Er wordt uitgelegd dat er bij de meisjes niet gesneden wordt alleen aangeraakt. Sandra en Frank respecteren de tradities en gewoonten, maar willen daar geen deel van uitmaken. We gaan daar niet naartoe en wachten dan op een terrein waar later kort gesproken zal worden en daarna gezamenlijk gegeten. Het terrein loopt geleidelijk aan vol en dan beginnen de Indonesische speeches. Duidelijk politiek getint, in het kader van de verkiezingen komende maanden, en we worden meerdere keren aangewezen als voorbeeld van hun  invloed op de economische verbetering in Indonesië. De speeches duren eindeloos, zeker 2 uur bij elkaar en wij zitten daar tussen. Eerst een politiek getinte speech, waarna een Imam het met zijn boodschap dat nog eens dunnetjes overdoet, allemaal in onverstaanbaar Indonesisch. Frank en Sandra zijn geïrriteerd omdat de zeilers duidelijk gebruikt worden voor de politiek. Het eindigt met een Indonesische maaltijd. De  politiek belangrijke Indonesiër die ons 45 min heeft verveeld doen luisteren naar zijn Indonesisch politiek gewauwel, staat vervolgens ons vriendelijk bij de rij voor het buffet op te wachten om de hand te schudden, natuurlijk  voor de camera. 

We lopen een dag naar het fort, wat gebouwd is in 1610 door de plaatselijke bevolking als bescherming tegen piraten en de Portugezen. We gaan daarna naar een rijst-stamp-wedstrijd voor vrouwen, maar komen dan ongewild toch weer bij de 2e dag ceremonie terecht van de circumcisie. De meisjes en jongens worden onder gamelanmuziek gewassen van rijst waar ze mee ingewreven zijn. Onderdeel van de ceremonie, die we niet hadden hoeven zien, maar ook niet vervelend was. 

     

foto's: Rijststampen tot rijstmeel, wedstrijd voor vrouwen.

Later bekijken we het vissersdorp Banu Banua zelf, waar we met de boot liggen, het is op palen gebouwd op het rif.  We krijgen een prachtige rondleiding, zeker ook door de leuke plaatselijke gids Adele, een zeer intelligent moslim meisje van 21 jaar.

Foto; Het dorpje Banu Banua

We vertrekken daarna toch naar Wakatobi om een beetje mooie natuur te zien, we zijn een beetje moe van alle Indonesische ceremonies. Wakatobi staat bekend als geweldig duik- en snorkel paradijs. Jacques Cousteau heeft ooit gezegd dat er niet mooier is dan in Wakatobi. We moeten helaas wel flink motorzeilen naar het zuidoosten, maar komen net voor donker aan. Carlos van ‘Mirniy Okean ‘ helpt ons  aangeven in de avondschemering, waar het rif start, maar Frank legt het anker toch iets te ver tegen het rif. De volgende dag zien we dat de ketting langs de muur van koraal toch om enkele uitsteeksels is terecht gekomen. Gelukkig zijn er duikers in de buurt die ons kunnen helpen, en 1 duiker weet de ketting voor ons rond de koraal los te krijgen… gelukkig. We liggen op 35 meter, het anker volledig uit (van 60 meter). We gaan snorkelen en het is wondermooi, het rif, de kleuren van het koraal, de vissen. En ook de omgeving van het land is heerlijk, en rustig. We wandelen wat op het strand. ’s Avonds natuurlijk een drankje bij de buren (er liggen hier 6 boten van de rally). 

Foto: Sandra snorkelt bij het rif, zo van de boot af.

De dag daarna gaan we naar het bijzondere dorp op palen ‘Sampela'. Hier wonen de sea gypsies van Wakatobi. Een bijzondere groep mensen, het wordt een ‘tribe’ genoemd, die niet veel Engels spreken en die voornamelijk  leven van vissen en duiken naar vissen. Ze wonen in huizen op palen op het rif en het dorp is niet verbonden met het land. De looppaden door het dorp zijn voor ons zware Europeanen niet echt geschikt, er wordt gewaarschuwd in het midden te lopen en zeker niet naast elkaar. Er breekt nog wel eens een plank. We hebben een lunch bij een familie thuis, samen met onze zeilersvrienden ‘Elan’ en “Slow Flight’ . Het is onvergetelijk.

       

           

Foto's: Het dorpje op palen Sampela, de voetpaden, eten bij familie samen met 'Elan' en 'SlowFlight'

Er wordt aangeboden voor een gering bedrag te duiken naar de hull van de boot, om die schoon te schrapen. Dat laten we ons geen 2x zeggen, 3 mannen, waarvan er 2 duiken naar de onderzijde van de boot gaan met plamuurmes en schuurspons de boot te lijf. Eén van de mannen schijnt regelmatig tot 30 meter te duiken zonder zuurstofflessen. 2 uur later is de klus geklaard, en zijn wij blij. We willen bij Langkawi de boot eruit halen en het onderwaterschip weer eens verven, maar dit helpt zeker!

Dan gaan we naar Pasar Wajo, ook op Buton Island. Daar verzamelen alle schepen zich in de baai om bij een grote ceremonie te zijn en een enorm dansfeest met 5000 studenten. We zijn met veel boten van de rally. In afwachting van 26 augustus hebben we enkele dagen om leuke plaatselijke dingen te zien, zoals het stoken van Arak, en verdedigingsdansen van kinderen en de plaatselijke traditionele markt. 

     

Foto's: De vloot van de rally ligt bij Pasar Wajo; Het stoken van Arak op geheime plaats in regenwoud.

Verder kans om naar de stad Bau Bau te gaan met de bus/taxi enerzijds om inkopen doen in een supermarkt, anderzijds om het fort te zien. Het grootste wat er is in zijn soort. We gaan met de taxi naar Bau Bau en het fort, het kost enige moeite om een rondleiding te organiseren (we staan eerst voor een dichte deur bij het museum). Maar dan hebben we een een gids met engelse tolk, en ook de taxi chauffeur gaat mee. We zien de enorme muren van het fort uit de laat 16e eeuw. Gemaakt door de inwoners van Buton, een ommuurde stad, met een omtrek van 3 kilometer. Er zijn honderden woningen binnen het fort voor de dorpelingen. De koningen waren aan het hoofd tot de komst van de Arabieren, waarbij er een kalifaat ontstond met een Sultan aan het hoofd. De Sultans werden niet opgevolgd door hun zonen, maar werden verkozen. Wel moest er goedkeuring zijn van de VOC in die dagen. Nederlanders en mensen van Butan, waren volgens de gids, in die tijd als vader en zoon. Ze werkten samen in de handel tussen Europa en de verschillende Indonesische eilanden. We zien ook een authentiek huis van Buton, waar we worden uitgenodigd om een glaasje water te drinken en koekjes te eten. Heel bijzonder.

   

Foto: Oorspronkelijke woning binnen het fort in Bau Bau.

De dag daarna is de grote feestdag voor de regio.  We zien vrouwen aan weefgetouwen om de sarongs te weven. We zien mooie jonge meisjes prachtig gekleed. En we eten samen met de Indonesische mensen aan grote baskets gevuld met voedsel. Helaas moeten daar ook weer langdurige Indonesische speeches bij gehouden worden. Als klap op de vuurpijl 5000 studenten die dansen op een groot veld. In de bloedhitte worden er verschillende dansen uitgevoerd. Het is prachtig om te zien, alle kleuren, alle jonge mensen en dansen.

    

 

          

   

Foto's: Feestelijkheden de 26e augustus in Pasar Wajo.

We vertrekken dan de 27e naar Flores, we slaan 2 plekken over van de rally

 

 



Blue Roger Blogs

06-11-2018 - Het verhaal aan boord van Jan Willem en Marleen.
30-10-2018 - Belitung & Bangka
21-10-2018 - De orang-oetan
15-10-2018 - Bali en Bawean
12-10-2018 - Een droomreis. (Het ware verhaal van Ariëtte)
21-09-2018 - Flores, Sumbawa en Lombok
29-08-2018 - Het eiland Buton, Celebes.
21-08-2018 - Tifu op het eiland Buru
16-08-2018 - Spice Islands
03-08-2018 - Naar Indonesië
19-07-2018 - Op naar T.I.(Thursday Island)
14-07-2018 - Cairns
16-06-2018 - Whitsunday Islands en Magnetic Island.
04-06-2018 - Op weg naar de Whitsunday Islands
04-06-2018 - Het (ware) verhaal van Marjan en Theun.
22-05-2018 - In noordelijke richting langs de kust richting Fraser Island
14-05-2018 - Reparaties aan boord, familie aan boord
06-05-2018 - We are back!
03-11-2017 - Australië !
17-10-2017 - Nieuw Caledonië
05-10-2017 - Bula !
28-09-2017 - Het ware verhaal, deel 3;)
22-09-2017 - Tonga en naar Fiji
10-09-2017 - Walvissen
28-08-2017 - Oversteek van Bora Bora naar Niue.
15-08-2017 - De Society Islands (deel 2)
10-08-2017 - Society eilanden (deel 1)
24-07-2017 - Overtocht Tuamotus met gebroken verstaging
03-07-2017 - Markiezen
23-06-2017 - Pacific
20-05-2017 - Wachten in Panama
05-05-2017 - Cartagena
26-04-2017 - we staan in Zilt Magazine
24-04-2017 - Curacao
28-03-2017 - Naar de ABC eilanden
10-03-2017 - Naar het zuiden
25-02-2017 - Guadeloupe
12-02-2017 - St Kitts, Nevis en Antigua
30-01-2017 - Ontmoetingen
16-01-2017 - Het ware verhaal (deel 2)
15-01-2017 - Van Dominica en Guadeloupe naar Sint Maarten
11-01-2017 - Klussen op Martinique
03-01-2017 - In de Caribbean: Barbados en St Lucia
24-12-2016 - De oversteek over de Atlantische oceaan (4-21 december)
03-12-2016 - Voorbereidingen oversteek Atlantische oceaan
27-11-2016 - Tenerife en La Gomera
22-11-2016 - Het ware verhaal.... ;-)
19-11-2016 - De Canarische eilanden
11-11-2016 - De oversteek naar de Canarische eilanden
06-11-2016 - We pakken het weer op.
19-10-2016 - Een zwarte dag
05-09-2016 - In de Spaanse ria's
01-09-2016 - De eerste oversteek
28-08-2016 - Het buitenboord motortje
24-08-2016 - Kennismaking met Zuid Engeland
19-08-2016 - De eerste dagen
14-08-2016 - we zijn vertrokken
04-08-2016 - we maken plannen om te vertrekken
26-07-2016 - Huwelijksreis


Onze positie