Menu

Verslagen


De Canarische eilanden

19-11-2016

Een klusdag in Marina Lanzarote achter de rug, met verbetering van de elektriciteit aan boord. De meters van de Victron omvormers zitten dan goed in het overzichtsbord. De overzichts meter van de geladen accu’s in dashboard. De vrouwen hebben de Epirb opgehangen en de IridiumGo geïnstalleerd.

Dan gaan we van Lanzarote door naar Fuerteventura, prachtige tocht langs de kust, eerst het kale Lanzarote, vervolgens  door langs de zandstranden van Fuerteventura (maar ook kaal).

We liggen ’s avonds in een baaitje naast het stadje aan het anker, 60 mijl afgelegd. Het blijkt een feestavond te zijn, de hele nacht (tot 5 uur ’s ochtends) horen we een ritmisch zeer harde bas over het water schallen….

Volgende dag door naar de zuidelijke punt van het eiland. We leggen aan bij het standje van Morro del Jable. We liggen nog niet en 2 andere scheepjes volgen ons voorbeeld. Eindelijk een keer zwemmen!

Na het zwemmen gaan we naar het dorpje, we lopen naar de marina en daarna terug naar het toeristisch centrum met tientallen eettentjes. We spreken de fransen die met het bootje naast ons liggen. Zij zijn ook op weg naar het Caribisch gebied, om te gaan werken op St Barth.

Wij gaan borrelen en eten aan de kant, vis natuurlijk. Frank en Maarten krijgen de grootste tong ever! We hebben heerlijk gegeten. We gaan terug naar de dinkie, en of het nu door een golf komt, door de drank komt, of door een duwtje van één van de heren :-)…Sandra stapt niet in het bootje maar valt om in het zeewater. Een nat pak is het resultaat. Niet erg!

We vertrekken vervolgens ’s morgens naar Gran Canaria, met als doel Las Palmas, waar de ARC vertrekt voor de transatlantische rally. Meer dan 200 schepen doen daar jaarlijks aan mee. We hebben een mooie overtocht en liggen met ons bootje tussen 10 tallen andere zeilboten. Het is een heel druk stukje ankerplaats naast de haven. Aan de overkant komen de containerschepen aan en verderop de cruiseschepen.

We gaan naar de kant en zoeken “het feest “ van de ARC. Maar we zien geen feestelijkheden. Zelfs geen ijsjes.

De daaropvolgende dag eerst lopen naar een supermarkt, en daarna naar het historische centrum. We lopen vele kilometers over de boulevard, joggers en wandelaars passeren ons, bij navragen worden we steeds een andere kant op gestuurd, maar we vinden het wel, de Cathedraal St Anna in het historisch gebied “La Vegueta” 

Echt een bijzonder gebied, en de moeite waard om te bezoeken.

 

Wanneer we ’s avonds weer terug zijn op de boot, hebben we een heel apart avontuur. Gezien de containerschepen die af en aan varen, blijken er ook vluchtelingen op deze schepen te zitten. Sandra ligt al te lezen in bed als ze toeters hoort, duidelijk van de zeilschepen in de buurt(niet de containerschepen). Plotseling realiseert ze zich dat het een SOS is, wat ze hoort. ...- - -... Naar het dek gesneld wordt er geroepen door bootjes en zien we mensen in het water zwemmen. Er komen 2 mannen aanzwemmen met plastic zakken die “help” roepen en die roepen dat ze niet kunnen zwemmen. Wat moeten we doen, moeten we ze met de dinkie redden? Terwijl we klaar staan met de dinkie klimmen ze bij ons aan boord, 2 Afrikaanse jongens, angstig kijkend en vluchtend. Ze rillen van de kou. De andere bootjes roepen dat we de Port Control moeten oproepen en dat doen we dan ook. De politie geeft aan binnen 5 minuten ze op te komen halen. We geven ze 2 dekens. Ondertussen bemoeien ook mensen in andere dinkies zich met de 2 gasten. Advies aan de jongens wordt gegeven te vluchten en naar de kant te zwemmen, omdat ze nu worden opgepakt door de politie en in een vreselijke gevangenis zullen belanden, waar de vluchtelingen in grote getalen worden vast gezet.

De jongens begrijpen het niet, ze hebben het idee dat ze nu al “ vrij” zijn en waarom zou de politie komen. Op een geven moment snappen ze het en springen, na keurig bedanken voor de hulp, weer het koude water in om naar de kant te zwemmen.

De hele avond blijft er politie langs de kant posten. De Blue Roger wordt  zelfs opgeroepen over de marifoon om te vragen of we weten waar ze naar toe zijn gegaan. Wat zal er verder met ze gebeurd zijn…

Hiermee komt de problematiek van tegenwoordig heel dichtbij. In eerste instantie schrik je van “2 zwarte mannen aan boord”, maar het zijn arme jonge jongens op zoek naar een beter leven. Wat hebben wij het zelf toch goed!! Wat zijn wij gelukkig vergeleken bij deze jongens die gewoon een leven met meer kansen willen.

 

We gaan de dag daarop naar de andere kant van Gran Canaria. We hebben heel onrustig water en een sterke noordoosten wind. Met name de noordelijke bocht maken was wiebelig. Daarna met wind mee langs de prachtige noordkust van Gran Canaria. We lunchen in een kleine baai, met forse wind en gaan door naar een haventje, waar je kan ankeren. Als we daar aankomen, zijn de windvlagen naar 30-35 knopen. We proberen te ankeren, maar de rotsbodem geeft geen goede bodem om te ankeren en we krabben. We besluiten te vragen of we de haven in kunnen, maar de haven laat op marifoon weten dat het “impossible” is. Engels spreken ze niet, maar het is duidelijk dat we niet welkom zijn, “maybe tomorrow”. Ondertussen wordt bij een windvlaag ons dinkie met het buitenboordmotortje omgedraaid, ojee… Met vereende krachten draaien we het bootje terug, maar even later gebeurd het opnieuw.

Gelukkig hebben we Maarten aan boord, die marineofficier grote handelsvaart is, die beroepsmatig met grote dieselmotoren op schepen te maken heeft. Voor hem is een buitenboordmotortje repareren, wat zout en water heeft binnen gekregen, een peuleschil.

We laten nog een keer het anker op andere plaats zakken en zetten een hekanker bij. De wind neemt gelukkig af en we liggen redelijk stabiel voor de nacht.

 

Op 17 november gaan we naar Tenerife. We komen daar om 17 uur na een snelle winderige overtocht in en bomvolle haven aan . Er is niemand aan de marifoon. We worden op een gegeven moment naar achter gestuurd in de haven door iemand aan de kant en we liggen langszij een motorboot.

Een rustige nacht!

 

De dag daarna wordt een klusdag. ’s Morgens internetten in de bar. De mannen starten daarna met het installeren van de watermaker, de vrouwen doen de was, schoonmaken en de boodschappen.

 

 



Blue Roger Blogs

16-06-2018 - Whitsunday Islands en Magnetic Island.
04-06-2018 - Op weg naar de Whitsunday Islands
04-06-2018 - Het (ware) verhaal van Marjan en Theun.
22-05-2018 - In noordelijke richting langs de kust richting Fraser Island
14-05-2018 - Reparaties aan boord, familie aan boord
06-05-2018 - We are back!
03-11-2017 - Australiƫ !
17-10-2017 - Nieuw Caledoniƫ
05-10-2017 - Bula !
28-09-2017 - Het ware verhaal, deel 3;)
22-09-2017 - Tonga en naar Fiji
10-09-2017 - Walvissen
28-08-2017 - Oversteek van Bora Bora naar Niue.
15-08-2017 - De Society Islands (deel 2)
10-08-2017 - Society eilanden (deel 1)
24-07-2017 - Overtocht Tuamotus met gebroken verstaging
03-07-2017 - Markiezen
23-06-2017 - Pacific
20-05-2017 - Wachten in Panama
05-05-2017 - Cartagena
26-04-2017 - we staan in Zilt Magazine
24-04-2017 - Curacao
28-03-2017 - Naar de ABC eilanden
10-03-2017 - Naar het zuiden
25-02-2017 - Guadeloupe
12-02-2017 - St Kitts, Nevis en Antigua
30-01-2017 - Ontmoetingen
16-01-2017 - Het ware verhaal (deel 2)
15-01-2017 - Van Dominica en Guadeloupe naar Sint Maarten
11-01-2017 - Klussen op Martinique
03-01-2017 - In de Caribbean: Barbados en St Lucia
24-12-2016 - De oversteek over de Atlantische oceaan (4-21 december)
03-12-2016 - Voorbereidingen oversteek Atlantische oceaan
27-11-2016 - Tenerife en La Gomera
22-11-2016 - Het ware verhaal.... ;-)
19-11-2016 - De Canarische eilanden
11-11-2016 - De oversteek naar de Canarische eilanden
06-11-2016 - We pakken het weer op.
19-10-2016 - Een zwarte dag
05-09-2016 - In de Spaanse ria's
01-09-2016 - De eerste oversteek
28-08-2016 - Het buitenboord motortje
24-08-2016 - Kennismaking met Zuid Engeland
19-08-2016 - De eerste dagen
14-08-2016 - we zijn vertrokken
04-08-2016 - we maken plannen om te vertrekken
26-07-2016 - Huwelijksreis


Onze positie