Menu

Verslagen


Markiezen

03-07-2017

Foto's zijn nog niet allen aanwezig door trage internet...

We zijn na 28 dagen oversteek aangeland op Fatu Hiva. De baai is waanzinnig hoog en groen. De rotsformaties rond de baai indrukwekkend. Over de  de rotsen klauteren geiten rond. In de noordhoek van de baai wordt een haventje gemaakt. Overdag wordt er flink gewerkt, en wordt er gegraven met graafmachines. Of het daardoor komt weten we niet, maar het water zelf is donkerbruin en ondoorzichtig. ’s Avonds horen we trommelmuziek komen vanuit het dorp.

De eerste dag dat we weer voet aan land zetten is 21-6. We gaan een stukje lopen door het dorpje en worden meteen aangesproken of we fruit willen hebben of houtsnijwerk. Deze man wil graag ruilen met ons. Op advies van andere zeilers hebben we in Panama goedkope kinderkleding gekocht, om te ruilen met de eilandbewoners van de Markiezen. Helaas heeft deze grote man daar geen belangstelling voor. Hij wil alcohol! Wijn of sterke drank…We geven aan dat we dat niet doen en dan wil hij ook wel een waterdicht  jack of broek hebben. Die hebben we toevallig nog liggen van de vorige eigenaar van de boot, en ook nog een tweetal petjes die hem wel passen. Eerst wandelen we verder door het dorp en ook nog een deel de vallei in. Overal fruit aan de bomen. Citroenen liggen voor het grijpen op de grond, we nemen er een paar mee.

    

In de boekjes staat dat elke boom van iemand is en dat je daar niets van af mag nemen. Dat doen we dan ook niet.

Na het ruilen met de man voor zijn waterdichte broek lopen we met bananen en pompelmoezen terug naar de boot.  We kopen 12 eieren bij het winkeltje voor 8 dollar.

In de baai is dan ook een klein engels scheepje aangekomen: “Little Coconut” heeft 34 dagen over de reis van Ecuador naar de Markiezen gedaan. Hun oorspronkelijke plan was ook om rechtstreeks vanuit Panama te gaan, maar door het slechte weer motorden ze steeds meer richting Ecuador en zijn daar naar land gegaan om te tanken. We gaan gezellig borrelen bij ons aan boord, en het is een leuke avond. Zij gaan verder ook naar Australië, we zullen ze vast nog vaker tegen komen.

We vertrekken 22-6 naar het hoofdeiland Hiva Oa, omdat we daar ook moeten inklaren. De overtocht van 45 mijl wordt een natte. Het regent ongelofelijk veel en tot vlak voor Diva Oa kunnen we het eiland niet onderscheiden. Pas een paar honderd meter van de ingang van de ankerbaai, zien we die. Het water is donkerbruin van het slip wat de bergen af komt.

We ankeren in de baai waar een tiental andere zeilbootjes liggen. In de regen laten we het anker zakken. Ook het hekanker wordt neergelegd, want het staat en enorme stroom vanuit de rivier en swell(deining). Langs de boot drijven cocosnoten, takken en boomstammen. 200 meter van ons af komt met een razend geweld ook water de berg af en komt  in de ankerbaai. Het hekanker houdt niet en we draaien rond. We dreigen bijna de mooie rode ankerbal te verliezen (cadeautje) en dat doet ons besluiten de boot van het anker te halen, de ankerbal op te halen en opnieuw te ankeren iets verder uit de baai. Dit keer gaat het goed.

We zijn tot op de draad doorweekt, kijken naar buiten naar de andere bootjes.  Ons dinghy staat vol water, dus dat moet ook worden geleegd. Gelukkig wordt het ’s nachts allemaal wat rustiger.

We hebben het niet gemerkt, maar ’s nachts blijkt er nog een boot van het hekanker te zijn afgegaan en onze boot tot op een meter genaderd te hebben. Gelukkig alles goed gegaan, maar wij hebben lekker geslapen (en gewaakt).

We gaan inklaren in het dorpje in het Frans. La Gendarmerie  is blij dat we uit de EU komen want dan is de papierwinkel beperkt. Dit in tegenstelling voor alle Amerikanen of Australiërs. Die moeten een borg betalen of een retourticket laten zien. We gaan het dorpje bekijken en kunnen voor het eerst weer wat internet binnen halen en whatsapp bellen. We proberen wifi kaartjes te krijgen (goed voor 5 uur internet) maar helaas overal uitverkocht (“ C’ est fini “). Bij het postkantoor komen we Lesley tegen, een Australische die met haar vriend en opstapper ook net aangekomen zijn met hun catamaran. Ze nodig ons uit om samen te eten op hun catamaran “ EZ GO”. Eerst bekijken we nog het dorpje, gaan naar het museum van Gauguin die hier geleefd en gewerkt heeft in de eind 19e eeuw. Het museum hangt vol met schilderijen, alleen geen originelen, maar een onbekende artiest die alle schilderijen van Gauguin heeft nageschilderd… Verder kunnen we zijn huis bekijken.

Sandra wandelt nog de berg op naar het graf van Gauguin en naar het graf van Jaques Brel die hier begraven is.

We gaan terug naar de boot, maken een andere constructie met het anker en gaan aan boord bij Lesley, Paul en Jonathan op hun catamaran “EZ GO”. Zij zijn ook van Panama naar de Marquises gekomen, en het blijkt zelfs dat ze op dezelfde dag zijn vertrokken als wij.  Zij konden niet tegen de wind in komen en omdat ze alle diesel verstookt hadden zijn ze naar Ecuador gegaan om bij te tanken. Wij blijken het nog niet zo slecht gedaan te hebben… Zij hadden een erg verhaal; ze waren met z’n vieren aan boord, maar één van de zeilers heeft een beroerte gekregen tijdens de tocht. Dus ze hebben de laatste dagen veel zorg gehad om deze man, die halfzijdig verlamd was en niet meer zelfstandig sprak, kon eten etc. Pas in de haven kon hij met een heli naar ziekenhuis op Tahiti vervoerd worden. De volgende dag gaan we verder naar het eiland Tauata. We liggen daar bij het prachtige dorpje. We liggen alleen in de baai. De volgende dag naar een andere baai, waar we “ EZ GO’ weer treffen. Deze baai is echt prachtig. Een prachtige zandstrand mooi water en we zwemmen eindelijk weer eens een keer in zee. 

    

Het water zelf is niet zo helder bij de boot. Later lezen we dat hier veel manta rays zijn, maar we hebben ze niet gezien. Frank maakt de waterlijn schoon. We vragen of er ook haaien zwemmen aan een local, het antwoord is “meestal niet’. “s Avonds komt nu “EZ GO “ bij ons borrelen en eten. Gezellig! Na nog een nachtje gaan we richting de noordelijke Markiezen.

We vertrekken om 8 uur ’s morgens en gaan eerst zeer snel (8 knopen) voor de wind richting het eiland Ua Pou. We hebben de boom staan voor de yankee, met de spinnaker lijn als topping lift (omdat de topping lift nog niet gerepareerd is). Op een zeker moment kunnen we de yankee niet meer uitdraaien. Wat is er aan de hand? Meerdere keren in- en half uitdraaien geeft geen verbetering. Sandra ziet plotseling dat de spinnakerlijn om het voorstag is gedraaid, dit geeft de verstoring. Gelukkig kunnen we dat oplossen. We willen graag bij licht aankomen in de baai, maar aan het eind van de tocht wordt  de wind minder en de golven worden hoger. We hebben dit keer de dinghy achter ons aanslepen. Dat blijkt toch geen goed idee. Op een zeker moment klapt de motor naar beneden  en door de hoge golven loopt het water in de dinghy. Frank moet de dinghy in en terwijl Sandra tegen de wind in stuurt (met motor aan) en probeert Frank de motor weer in positie te krijgen. De golven smijten de dinghy heen en weer, Frank dus ook, maar het lukt en hij komt ook weer veilig aan boord. Nu maar hopen dat de laatste 10 mijl het opgeklapte motortje het  zo houdt. Het gaat gelukkig goed en we zijn net na zonsondergang in het kleine haventje waar we liggen met een flinke deining van de zee van de ene kant en wind vanaf de bergen van achter. Het is weer een prachtig hoog en groen eiland.

 

We bekijken het stadje de volgende ochtend en ontmoeten een Duitser die uit Panama op 20 mei als solozeiler vertrokken was en net de dag daarvoor was aangekomen op Ua Pou. 37 dagen onderweg geweest met een boot even groot als de onze. We worden steeds trotser op onze eigen prestatie van 28 dagen oversteek. In de baai wordt gekanood door de jeugd, ze gaan als een razende achter ons dinghy aan.

   

We besluiten mee te gaan met een Canadees stel voor een tour over het eiland. Suzanne en Silvain. Ook de Duitser Vladimir gaat mee. We worden rond gereden door Ben, die een leraar van de school op het eiland was. Hij is nu met pensioen. Hij praat constant (in het Frans) en moet vreselijk hard lachen om z’n eigen grapjes. Suzanne vertaalt ze voor ons. We zien een aantal mooie baaien en horen wat van de cultuur. In de jaren dertig woonden er nog maar 200 mensen op het eiland door hoog sterftecijfer als gevolg van tuberculose en syfilis. Nu weer 2000 op zoek naar hun eigen spreektaal ( ze hebben geen schrift). Sandra valt op dat er  relatief veel travestieten zijn. Ben noemt deze mannen Mahoes en zegt dat dat ook bij de cultuur hoort evenals polyandrie (een vrouw met meerdere mannen). De vererving gaat daarom via de vrouwen. De koning wordt opgevolgd door de oudste zoon van zijn zus, van zijn eigen vrouw weet hij niet of haar oudste kind van hem zelf is.

We mogen van een boomgaard pompelmoezen mee nemen en limoenen. Bovendien krijgen we een “breadfruit” met uitleg hoe het te maken. Met ook nog kokosnoten komen we weer bij de auto. Bovendien lunchen we gezamenlijk, met allemaal locale gerechten.

   

We kopen een herinnering, een prachtig Marquises beeldje, een tiki,  van “flowerstone” Een steensoort die alleen op Ua Pou voorkomt. De tiki belden zijn de voorvaderen.

Later kopen we ook nog bananen en een papaja. De pompelmoezen vinden we heerlijk en eten we bijna bij elke maaltijd. De bananen zijn nog groen, straks zijn ze allemaal tegelijk rijp, Sandra gaat op zoek naar recepten.

We vertrekken 30 juni naar Nuku Hiva, het hoofdeiland. De overtocht is razend snel, in ruim 3 uur zijn we er al (26 mijl). Het is een mooie rustige baai bij het stadje. ’s avonds lopen we door het dorp en er zijn vanwege de feestelijkheden in juli (voor al 14 julliet) dansen. Het duurt allemaal lang, want eerst is er een miss verkiezing van de kleine meisjes (rond 10 jaar) van het eiland die in traditionele kleding, gewone kleding en trouwjurk (!!) moeten rondlopen.

De dansen zijn heel leuk om te zien, behoorlijk krijgshaftig met woeste kreten.

We bekijken de schitterende diepe baai 5 mijl verderop die ons door Wout L. is aangeraden , en waar we EZ GO ook weer tegen komen, en natuurlijk even borrelen! Tientallen reuze grote manta rays van ruim anderhalve meter “paaien” in de baai. Oei , je kunt er tussen zwemmen , maar Sandra durft dat niet.

 

foto

 



Blue Roger Blogs

14-12-2018 - Singapore en Maleisië
27-11-2018 - Eind van de Indonesië rally.
06-11-2018 - Het verhaal aan boord van Jan Willem en Marleen.
30-10-2018 - Belitung & Bangka
21-10-2018 - De orang-oetan
15-10-2018 - Bali en Bawean
12-10-2018 - Een droomreis. (Het ware verhaal van Ariëtte)
21-09-2018 - Flores, Sumbawa en Lombok
29-08-2018 - Het eiland Buton, Celebes.
21-08-2018 - Tifu op het eiland Buru
16-08-2018 - Spice Islands
03-08-2018 - Naar Indonesië
19-07-2018 - Op naar T.I.(Thursday Island)
14-07-2018 - Cairns
16-06-2018 - Whitsunday Islands en Magnetic Island.
04-06-2018 - Op weg naar de Whitsunday Islands
04-06-2018 - Het (ware) verhaal van Marjan en Theun.
22-05-2018 - In noordelijke richting langs de kust richting Fraser Island
14-05-2018 - Reparaties aan boord, familie aan boord
06-05-2018 - We are back!
03-11-2017 - Australië !
17-10-2017 - Nieuw Caledonië
05-10-2017 - Bula !
28-09-2017 - Het ware verhaal, deel 3;)
22-09-2017 - Tonga en naar Fiji
10-09-2017 - Walvissen
28-08-2017 - Oversteek van Bora Bora naar Niue.
15-08-2017 - De Society Islands (deel 2)
10-08-2017 - Society eilanden (deel 1)
24-07-2017 - Overtocht Tuamotus met gebroken verstaging
03-07-2017 - Markiezen
23-06-2017 - Pacific
20-05-2017 - Wachten in Panama
05-05-2017 - Cartagena
26-04-2017 - we staan in Zilt Magazine
24-04-2017 - Curacao
28-03-2017 - Naar de ABC eilanden
10-03-2017 - Naar het zuiden
25-02-2017 - Guadeloupe
12-02-2017 - St Kitts, Nevis en Antigua
30-01-2017 - Ontmoetingen
16-01-2017 - Het ware verhaal (deel 2)
15-01-2017 - Van Dominica en Guadeloupe naar Sint Maarten
11-01-2017 - Klussen op Martinique
03-01-2017 - In de Caribbean: Barbados en St Lucia
24-12-2016 - De oversteek over de Atlantische oceaan (4-21 december)
03-12-2016 - Voorbereidingen oversteek Atlantische oceaan
27-11-2016 - Tenerife en La Gomera
22-11-2016 - Het ware verhaal.... ;-)
19-11-2016 - De Canarische eilanden
11-11-2016 - De oversteek naar de Canarische eilanden
06-11-2016 - We pakken het weer op.
19-10-2016 - Een zwarte dag
05-09-2016 - In de Spaanse ria's
01-09-2016 - De eerste oversteek
28-08-2016 - Het buitenboord motortje
24-08-2016 - Kennismaking met Zuid Engeland
19-08-2016 - De eerste dagen
14-08-2016 - we zijn vertrokken
04-08-2016 - we maken plannen om te vertrekken
26-07-2016 - Huwelijksreis


Onze positie